معرفی وبلاگ
سلام من سعی دارم مردم ایران را با مناطق مختلفی که در ایران وجود دارد آشنا کنم و در این راه به یاری شما مردم عزیز نیازمند میباشم. اگر مطالبی درباره ی منطقه،روستا یا شهر خود می خواهید در بخش نظرات بنویسید تا طی کمتر از دو هفته در وبلاگ قرار گیرد.
صفحه ها
دسته
دوستانم در تبيان
پيوند ها
آرشیو
آمار وبلاگ
تعداد بازدید : 243186
تعداد نوشته ها : 276
تعداد نظرات : 97
بازدید وبلاگ :

Rss
طراح قالب
محمد علي گل کار

قدمت تاريخي اين شهرستان چند هزار سال هم تخمين زده مي‌شود. آثار و اشياء تاريخي ارزشمند مربوط به دورهٔ ايران باستان كه از منطقهٔ گرمي كشف شده در موزهٔ كاشان نگهداري مي‌شود. تپه باستاني (آغامعلي تپه سي) سند معتبري از پيشينه تاريخي اين شهربوده كه در ۹ كيلومتري شهر و در نزديكي روستاي (شوكورلو) واقع است. همچنين اولين پارچه در تپه همت كه دراصل به رنگ قرمزبوده وداراي زمينه شطرنجي با نشان صليب شكسته يا همان گردونه خورشيد يا گردونه مهر مي باشد بافته شده در ايران درتپه همت روستاي سالالا (در مكاتبات دولتي سلاله) از توابع شهرستان گرمي كشف شده كه هم اكنون در موزه ملي ايران نگهداري مي‌شود. به تازگي سنگ قبرهاي تاريخي در گورستان حفاظت شده روستاي آليله مغان(گئرمي) كشف گرديده اين سنگ قبرها مربوط به دوره تيموري، اسلامي داراي نقوش هندسي دوره اسلامي است و آياتي از قرآن كريم به خطوط نسخ عربي و كوفي بر روي آنها حكاكي شده است. گورستان آليله بايد جزو آثار ثبت ملي شده دانست، قدمت سنگ قبرهاي شناسايي شده به 750 سال پيش برمي گردد. حالت محرابي و گنبدوار اين سنگ ها بيانگر اين است كه سنگ قبرها بر مزار افراد مذهبي و مورد احترام نصب شده اند. همچنين قدمت شهرستان گرمي به 250 سال قبل از ميلاد برمي گردد و در روستاهاي رمضانلو، دريامان و پرمهر آثاري از دوره اشكاني كشف شده است.

  • اداره ميراث فرهنگي، صنايع دستي و گردشگري گرمي مغان

سايت اطلاع رساني اين شهر نوشته است: هرستان مغان كه با نامهاي موغان، مغكان، موقان و ولاسگان يا بلاسگان در متون جغرافياي تاريخي از آن ياد شده؛ به عنوان يكي از مراكز استقرار و زندگي اقوام پيش از تاريخ بوده است. يافته هاي باستان شناسي نشان مي دهد كه دشت مغان از دوران نوسنگي مسكون بوده است.ا نشانه هايي از سكونت اين دوران در تراس دوم دشت مغان مشاهده گرديده است.اما نشانه هاي خيلي واضح و معتبر از سكونت گاههاي دوران عصر مفرغ قديم كه به فرهنگ كورا _ ارس معروف است؛ از محوطه هايي چون نادر تپه سي آصلاندوز، خان تپه سي، كول تپه سي و ياريم تپه دشت مغان مشاهده شده است.در دوران عصر آهن كه بلا فاصله بعد از عصر مفرغ شروع مي گردد و در حدود ۳۸۰۰ سال پيش آغاز مي شود؛ دشت مغان به عنوان حلقه ارتباطي بين مناطق تالش، دست اردبيل، دشت مغان جمهوري آذربايجان و شرق درياي خزر و استپ هاي بين رود كورا و ارس در شمال غرب جمهوري آذربايجان و جنوب گرجستان بوده است.در مطالعات عصر آهن جنوب درياي خزر به خصوص گيلان و تالش تاثيرات استقرارهاي همزمان دشت مغان را به وضوح مي توان مشاهده نمود.در دوران بعد يعني هزاره اول قبل از ميلاد دشت مغان مركز سكونت اقوامهاي گوناگوني مثل كادوسيها، آماردها، آلبانها، بلغارها، هونها، اورارتو ها و مادها بوده است. در واقع بدليل موقعيت جغرافيايي دشت مغان و ارتباط سهل الوصول آن با قفقاز اقوام ساكن در دشت مغان با اقوام مستقر در قفقاز جنوبي تقريبا يكسان بوده است.به طوريكه اقوام ساكن در دشت مغان همواره از يك نوع حكومت مستقلي برخوردار بوده اند. در دوران بعد از مادها و همزمان با دوران هخامنشيان اين منطقه بين اقوام مختلف قفقازي دست به دست مي شده است. تا اينكه در دوران اشكاني دشت مغان به عنوان يكي از مراكز تمدني اين قوم در آمد. در اين دوران دشت مغان به دليل نزديكي به منطقه مورد مناقشه دولتهاي اشكاني و روم يعني آسياي صغير و ارمنستان، بعنوان يكي از مناطق پشتيباني از خطوط مقدم نبرد مورد توجه قرار گرفت.

در اين زمان بود كه جمعيت ساكن در دشت مغان سير صعودي پيدا كرد و وجود قبور خمره اي شكل و نيز قبور نوع قديمي تر دوران اوليه اشكاني يعني تخته سنگهاي بزرگ و قبور صندوقي شكل مويد اين مطلب هستند. در منطقه موران تجمع اين نوع قبور و استقرارهاي روي تپه هاي كوچك طبيعي كه در بين مردم منطقه به اصطلاح ” دوه بويني ” يعني گردن شتر شهرت دارد؛ نشانگر افزايش جمعيت نسبت به دوره هاي قبل دارد.كثرت استقرارهاي دوران اشكاني بسياري از محققين و پژوهشگران و حتي مردم منطقه را به پذيرش اين نظريه سوق داده كه اولين دوران استقرار شهرستان مغان و به خصوص گرمي دوره اشكاني بوده است.ولي با توضيحاتي كه داده شد بطلان مطلب فوق بيش از پيش آشكار مي شود.در دوران ساساني دشت مغان حد فاصل قلمرو ساساني و دولتهاي قفقاز بوده است . در اين دوران شمال دشت مغان يعني محدوده هاي فعلي شهرستان پارسآباد و تراس اول دشت بيشتر مورد توجه واقع مي شود. در اين دوران با ايجاد شبكه آبياري وسيع قسمتهاي اعظم تراس اول دشت مغان زير كشت مي رود. يافته هاي اخير باستان شناسي كانالهاي عظيم انتقال آب رود ارس را به قسمتهاي داخلي تر دشت تقريبا همين محدوده فعلي كانالهاي آبياري، تاييد مي كند.در دوران اسلامي دشت مغان سالهاي اوليه خلافت عباسي بطور مستقل به حيات خود ادامه مي دهد. در اين دوران بابك با ايجاد قلاع نظامي در دشت مغان، مشگين شهر، منطقه قره داغ سالها در مقابل حكومت خلافت عباسي مقاومت مي كند. تا اينكه با خيانت تني چند از نيروهاي تحت امرش مغلوب حومت عباسي مي شود.ا

در جنگهاي سال ۹۲۰ ه -ق معتصم عباسي كه بر اثر شكست هاي پي در پي سپاهان بغداد و كشتار عظيم بابك ناراحت بود. جاسوساني به بلاد بابك فرستاد (نقاطي كه در آنجا بابك بر ضدخلفاي عباسي قيام كرده بود) تا اطلاعات راجع به وضع جغرافيايي و راههاي آن نواحي و شيوه جنگ بابك و قشون وي را به دست آوردند. يكي از محلهاي تاريخي اين شهرستان كه محل تاخت و تاز واقع شده دهستان برزند (روستاي قلعه برزند) مي باشد كه در سال ۲۲۰ ه -ق حيدربن كاووس ملقب به افشين از طرف معتصم عباسي مامور دفع غائله بابك عازم آذربايجان شد وي محل برزند را قرارگاه خود ساخت و به ساختن استحكامات بين برزند و اردبيل پرداخت و راههاي تحت نفوذ را ساخت از ديگر مناطق تاريخي و قديمي وجود اوجاق -اوجاق برزند در روستاي قلعه برزند معروف به محمدبن حنيفه، اوجاق آلازار و اوجاق دريامان در روستاي دريامان مي باشد. همچنين از روستاهاي قديمي شهرستان سلالا، شكرلو، شيخلار، زنگير، پرمهر، كلانسورا، قلعه برزند، اوجاق آلازار .. شاه تپي سي زيوه (معروف به چاي زيوه ) داش زيوه، يل سوئي (بواسطه قلعه تاريخي ) اني – دريامان – ديزج و صدها روستا و محوطه هاي منطقه انگوت و موران مي باشد.ا



 

تكوك سفالي هزاره اول قبل از ميلاد-موزه تبريز
 
 
 
 
 
 
تكوك سفالي هزاره اول قبل از ميلاد-موزه تبريز
 
 
 
 
 
تنگ سفالي هزاره اول قبل از ميلاد- موزه تبريز
 
 
 
 
 
 
سنگ مزار تاريخي روستاي آليله


دسته ها : اردبيل
دوشنبه بیست و هشتم 1 1391

جغرافيا و طبيعت

شهرستان گرمي از شمال با شهرستانهاي بيله سوار و پارس آباد، از غرب به شهرستان اهر (آذربايجان شرقي) از جنوب به شهرستان مشگين شهر و از شرق به جمهوري آذربايجان (بخش‌هاي الگو:ساليان وجليل‌آباد و يارديملي) همسايه‌است به طوريكه گمرك آن قدمت تاريخي داشته وداراي ساختمان و ابنيه در روستاي آزادلوي بخش موران بوده است، وعرصه آن زمينها با سند رسمي بنام گمرك ايران سند زده شده است.الگو:قابل توجه آقايان دست اندركار ومسئول در شهرستان

شهرستان گرمي از جنوب به دامنه كوههاي صلوات، از شمال به كوههاي خروسلو از غرب به رود دره رود و از شرق به بالهارود محدود مي‌شود.

 

پست‌ ترين نقطه شهرستان در شمالغرب شهرستان و در روستاي خان محمدلو واقع است كه حدود ۲۴۰ متر از سطح دريا ارتفاع دارد و مرتفع‌ترين نقطه شهرستان كوههاي صلوات در جنوب روستاي خان كندي است كه حداكثر ۲۵۰۰ متر ارتفاع دارد. رودهاي مهم شهرستان عبارتند از: بالهارود، دره رود، سامبول چايي، زنگيرچايي، تولون‌چايي (رودخانه تولون), داش ديبي. بارش سالانه در شهرستان از شرق به غرب و از جنوب به شمال كاهش مي‌يابد به طوري كه بارش در منطقه داش ديبي (منتهي اليه شرق شهرستان) به ۵۰۰ ميليمتر در سال و در منطقه خان محمدلو (منتهي اليه شمالغربي شهرستان) به كمتر از۲۵۰ ميليمتر مي‌رسد. بطور كلي ميزان بارش در شهرستان از متوسط بارش كشور بيشتر است و موجب شده تا تا كشاورزان آن به محصول خوبي از غلات وحبوبات خصوصا گندم، جو، نخود و عدس دست يابند.

  • پژوهشي در جغرافياي مغان، سيد محمد ابراهيمي، انتشارات نيك آموز ، 1385

 

 

 

 

 

روستاي تولون

 

 

گلهاي لاله زنبق - منطقه موران

 

 

طبيعت روستاي سيا در مرز جمهوري آذربايجان

 

 

طبيعت روستاي خان كندي در مرز جمهوري آذربايجان

 

 

 

طبيعت درياچه قالغانلو در روستاي خان كندي

 

 

 

محله هلال احمر شهر گرمي

 

 

 

 

روستاي تنگ نزديك گرمي

 

 

طبيعت روستاي اوماستان

دسته ها : اردبيل
دوشنبه بیست و هشتم 1 1391

شهرستان گِرمي يا مُغان يكي از شهرستان‌هاي استان اردبيل در ايران است. اين شهرستان در شمال غربي كشور و شمال استان اردبيل بين ۳۸درجه و۵۰ دقيقه تا ۳۹درجه و۱۰دقيقه عرض شمالي از خط استوا و۴۷درجه و۲۵دقيقه تا ۴۸درجه و۱۲دقيقه طول شرقي از نصف النهار گرينويچ واقع شده‌است. مساحت شهرستان گرمي ۲/۱۷۲۵كيلومتر مربع مي‌باشد كه معادل ۳۳ درصد مساحت كل مغان و ۶/۹درصد مساحت استان اردبيل مي‌باشد.



 

تاريخچه و وجه تسميه گرمي

اولين شهر مركز شهرستان مغان، شهر گرمي بود، كه تا سال 1370 به عنوان مركز مغان شناخته مي شد. شهرستان مغان از سال 1370 به سه شهرستان مستقل گرمي (مغان)، پارس آباد و بيله سوار تقسيم شد. علت بوجود آمدن اين شهر درطول تاريخ ميتوان به تنها راه ارتباطي بودن آن بين نقاط مختلف آذربايجان با شمال رودخانه ارس ونواحي قفقاز وقره باغ و آران اشاره كرد كه همواره محل عبور تجاروبازرگانان وهمچنين محل عبور سپاهيان ايراني در زمان وقوع جنگ اشاره كرد. ر باره وجه تسميه نام گئرمي چندين نظر وجودارد: اين شهر بعدها بنا به عللي ويران شده ومجددا" از900سال پيش آباداني خودرا بدست آورده است برخي آن را از واژه گئرامنه به معني چند عشيره كه داراي چراگاه مشترك مي باشند وبه رئيس آنان گئرامني مي گفتند، ميدانند. تعداد ديگري اعتقاد دارند اين شهر در زمان بابك خرمدين بذ يا بذين داشته است ومحل آنرا بين محله قلعه باشي و روستاي اله درق ميدانند وقلعه دئيو قالاسي را قلعه بذ مي دانند. برخي ازمورخان معتقدند اين خطه از قديم محل زندگي چند زنتو از پارتها بوده و واژه گئرمي در گويش پارتها يك واژه مقدس بوده ووجود گورهاي خمره اي را دليل مي آورند. مورخان ومحققان ديگري معتقدند اين واژه از واژه هاي سومري بوده واز دوقسمت ((گئر)) و ((مي)) تشكيل شده است گئر به معني آبادي وجاي مشخص ويا خانه و مي به معني قوانين آسماني پس گئرمي يعني خانه قوانين ودستورات آسماني. با توجه به قرارگيري اين خطه در منطقه مغان و جايگاه مقدس منطقه مغان نزد مغ ها كه داراي چندين آتشكده در منطقه بوده ومغ ها براي برگزاري مراسمات مخصوصي در ايام مشخصي از سال به اين منطقه سفر مي كردند ووجود كوه چند قلعه در نزديكي ويا خود اين شهر مثل دئيو قالاسي در500متري شهر، ايني قالاسي در7 كيلومتري شهروقلعه برزند در10كيلمتري و قيزقالاسي در فاصله15 كيلومتري اين شهر بنظر ميرسد دو نظر اخير به واقعيت نزديك بوده ونام شهر يكي از دو نظريه آخر اين بحث باشد. ناميدن شهر بخاطر قبيله چم كه از يمن به اين خطه كوچيده اند ودر بين اهالي شهر به حسنلو مشهور هستند ريشه در تعصبات قومي داشته وخالي از واقعيت مي باشد چراكه اين قبيله 200الي300سال است كه به اين شهر كوچ كرده اند وپيران آن خودرا متعلق به سرزمين يمن وبعضي هايشان متعلق به اطراف بصره ميدانستند.

  • پژوهشي در جغرافياي مغان، سيد محمد ابراهيمي، انتشارات نيك آموز ، 1385


 

كشور ايران Flag of Iran.svg
استان اردبيل
سال شهرستان شدن ۱۳۵۵[۱]

 

مردم
جمعيت ۸۹٬۲۴۸ نفر[۲]
زبان‌هاي گفتاري تركي آذري
مذهب اسلام (شيعه)















دسته ها : اردبيل
دوشنبه بیست و هشتم 1 1391

شهرستان سبزوار واقع در غرب استان خراسان رضوي در مسير جاده دو بانده مشهد به تهران ( بافاصله 645 كيلومتر تا تهران و 220 كيلومتر تا مشهد ) قرار دارد .سبزوار از شمال با  اسفراين، از مشرق بانيشابور از جنوب با شهرستان هاي كاشمر و بردسكن و از مغرب با شهرستان شاهرود ازاستان سمنان محدود شده است. براساس آخرين تقسيمات كشوري اين شهرستان داراي پنج بخش به نام هاي مركزي، روداب، خوشاب، داورزنو ششتمد است.

 

سبزوار در طول جغرافيايي 57 درجه و 43 دقيقه و عرض جغرافيايي آن 36 درجه و 12 دقيقه قرار دارد و ارتفاع  آن از سطح دريا   950 متر و ميزان متوسط بارندگيسالانه   330  ميليمتر  و ميانگين رطوبتي 43 درصد  و جهت باد عموما شرق به غرب است . حداقل و حداكثر دما در شهر سبزوار بين  22 - و 45 درجه سلسيوس نوسان داشته است و ميانگين دما در طول سال 16 درجه ميباشد . وسعت شهرستان سبزوار  17718 كيلومتر مربع و جمعيت آن بر اساس آمار سال 85 برابر با  419049 نفر ميباشد . كه به لحاظ وسعت و جمعيت ، دومين شهر استان خراسان رضوي و سي امين شهرستان بزرگ كشور ميباشد . شهر سبزوار 238000 نفر جمعيت و  23 كيلو متر مربع مساحت دارد

 

به لحاظ اقليمي در حاشيه كوير لوت و در قسمت جلگه اي خود داراي آب و هواي خشك و معتدل است .  وجود كوه هاي جغتاي عامل جدايي دشت جوين از جلگه اصلي سبزوار بوده و در جنوب آن نيز كوه ميش قرار دارد. به تعبير ديگرسبزوار محصور در ميان ارتفاعات شمالي و جنوبي است و بهمين علت در اين مناطق داراي آب و هوايي كوهستاني و معتدل ميباشد . تنها دو رشته رودخانه فصلي به نام (كال شور)در اين ناحيه وجود دارد كه سيلاب هاي دشت سبزوار را به نمكزارهاي كوير هدايت ميكند . اين شهر در گذشته در مسير جاده ابريشم فرار داشته 

 

 سبزوار با راه آهن سراسري 30 كيلومترفاصله دارد . در سال‌ها 1382  فرودگاه جديد سبزوار افتتاح گرديد و در خرداد  اين فرودگاه داراي پروازهاي بين‌المللي شد . كهبه عنوان پشتيبان فرودگاه بين المللي هاشمي نژاد مشهد در نظر گرفته شده است . اين شهر به لحاظ تجاري دربين شهرهاي استان خراسان رضوي از جايگاه ممتازي برخوردار است. تجارت زيره ، پنبه تخمه هندوانه و خشكبار از عمده فعاليت هاي اقتصادي شهر است .

 

 تاكنون حدود 800 اثر تاريخي و باستاني در شهرستان سبزوار شناسايي شده كه قدمت آنها مربوط به دوران قبل از تاريخ ، پيش و بعد از اسلام و دوران معاصر است. ونيز ثبت اخيرا آيين اسب چوبي بعنوان اولين نخستين اثر از ميراث معنوي خراسان رضويبه ثبت رسيده است  . ديگر صنايع دستي سبزوار بويژه فرش و قاليچه از ديرباز داراي جايگاهي خاص بوده است . هنوز در گوشه و كنار سبزوار مي توان مراكزتوليد صنايع دستي و مشاغل سنتي روبرو شد. بازارهايي كه همانند ساليان گذشته در آناستاد كاران به كار مشغولند. از جمله اين مشاغل سنتي در شهرستان سبزوار مي توان به آهنگري، خراطي نمدمالي و نخ تابي اشاره نمود. مهمترين سوغات سبزوار كلوچه سبزواري است كه در ميان مردم محلي و گردشگران طرفداران بسياري دارد                                                                                                                                


در سالهاياخير يكي از شاخصه هاي مهم اين شهر ، تبديل شدن آن به قطب دانشگاهي شرق كشور است بطوريكه هم اينك بالغ بر 25000 دانشجو در بيش از 9 دانشگاه و موسسه آموزش عالي مشغول به تحصيل ميباشند . 

















دسته ها : خراسان رضوي
چهارشنبه نوزدهم 11 1390

اين شهرستان ازشمال به درياي خزر و بندر انزلي ، از جنوب به شهرستان رودبار ، از شرق به شهرستانهاي سياهكل و آستانه اشرفيه و از غرب به شهرستانهاي فومن ، صومعه سرا و شفت منتهي ميشود.شهرستان رشت با توجه به شرايط جغرافيايي ،اقتصادي ، اجتماعي و فرهنگي و سياسي ـ اداري داراي ويژگيهاي مهمي است ، همانطوريكه متذكر شديم اين شهرستان به جهت موقعيت جغرافيايي ( واقع شدن در جلگه مركزي و وسعت زياد آن ، حاصلخيزي خاك و اراضي ، مهمترين منطقه توليد و كشت برنج است ) و موقعيت ارتباطي ( واقع شدن بر رسر راه تهران ، قزوين ، انزلي ، آستارا از يك سو و مسيرجاده اصلي گيلان به مازندران و شرق گيلان از سوي ديگر ) و موقعيت سياسي ـ اداري ( واقع شدن شهر رشت بعنوان مركز استان گيلان در اين قسمت ) و رونق اقتصادي و گسترش شهرهاي صنعتي و ايجاد كارخانه هاي صنعتي و به تبع آن افزايش فعاليتهاي زراعي ـ تجاري داراي اهميت مي باشد در اين شهرستان بنابر اين بررسي و مطالعه فرهنگي واجتماعي آن از ديدگاه مردم شناسي بسيار مهم و ضروري است. 

  شهر رشت بعنوان مركز استان گيلان تقريباً در مركز جلگه گيلان ، در وسيعترين بخش دلتاي رودخانه سفيد رود با ارتفاع متوسط 8 متر از سطح درياهاي آزاد و در 330 كيلومتري شمال باختري تهران و در انتهاي راه كناره اصلي درياي خزر و در مسيرراه اصلي درجه يك قزوين به بندر انزلي واقع شده است. دو شاخابه از سفيد رود بنامهاي 1- سياهرود 2- گوهر رودبار از دو سوي خاور و باختر شهر رشت روان هستند وسرانجام به مرداب انزلي مي ريزند.

  اين شهرستان با مساحت 2/1272كيلومتر مربع، شامل 6 بخش : مركزي ، خمام ، خشكبيجار ، سنگر ، كوچصفهان و لشت نشاء و 18 دهستان و 296 آبادي ، كه 294 آبادي آن داراي سكنه و 2 آبادي آن خالي از سكنه است. جمعيت شهرستان طبق سرشماري سال 1385 ، 857606  نفر بوده است كه تراكم نسبي آن 430 نفر درهر كيلومتر مربع است كه از اين تعداد 7/68 درصد آنها شهر نشين هستند ، همچنين 32% كل جمعيت استان به اين شهرستان تعلق دارد. مردم آن آريايي نژاد و به زبان فارسي وگويش گيلكي سخن مي گويند در اين شهر عده اي ارامنه و يهودي هم اقامت دارند در گذشتهعده اي يوناني نيز به سبب رونق تجارت نخ نوغان و نوغانداران به گيلان كشانده شده بودند كه اكنون كسي از آنها باقي نمانده ، ارامنه ، كليسائي در رشت دارند و درگذشته بيشتر صاحب مدرسه سالن تئاتر بودند.

 ساكنان شهرهاي اين شهرستان عمدتاً به مشاغل خدماتي ، تجاري و صنعتي مشغول هستند و شاليكاري نيز از عمده فعاليتهاي روستاييان اين خطه مي باشد. در بخش كشاورزي ، اين ناحيه از مستعدترين مناطق استان و كل كشور محسوب مي شود

 

شهرستان رشت با توجه به شرايط جغرافيايي،اقتصادي، اجتماعي و فرهنگي و سياسي- اداري داراي ويژگيهاي مهمي است. همانطوريكه متذكر شديم اين شهرستان به جهت موقعيت جغرافيايي ( واقع شدن در جلگه مركزي و وسعت زياد آن، حاصلخيزي خاك و اراضي و مهمترين منطقه كشت و توليد برنج)، موقعيتارتباطي ( واقع شدن بر سر راه قزوين- تهران و بندرانزلي- آستارا از يك سو و مسير جاده اصلي گيلان به مازندران و شرق گيلان از سوي ديگر)، موقعيت سياسي- اداري ( واقع شدن شهر رشت بعنوان مركز استان گيلان)، رونق اقتصادي و گسترش شهرهاي صنعتي و ايجاد كارخانه هاي صنعتي و به تبع آن افزايش فعاليتهاي زراعي- تجاري داراي اهميت مي باشد. بنابراين در اين شهرستان بررسي و مطالعه فرهنگي و اجتماعي آن از ديدگاه مردم شناسي، بسيار مهم و ضروري است.
دسته ها : گيلان
چهارشنبه جهاردهم 10 1390
X